Aan de teugel, aanleuning, over de rug, euhh?

4 maart 2026
In de dressuur worden heel veel termen gebruikt om aan te geven dat het paard netjes met zijn hals afgebogen loopt. Aan de teugel, aanleuning, ronder, over de rug, in de krul: allemaal termen die je regelmatig hoort. Het gedroomde plaatje, maar waarom eigenlijk? En wat wordt er mee bedoeld?

Wat doen jouw handen?

Soms wordt het aangeleerd door simpelweg vast te houden en bij te drijven, kneepjes geven of links-rechts even doorvragen. Maar wat als ik je vertel dat dat er allemaal niets mee heeft te maken?

Jouw handen hebben er weinig mee te maken

Veer als een elastiek

Laten we beginnen met de reden waarom we dit plaatje eigenlijk willen zien – omdat het een indicatie kan zijn dat het paard zijn rug goed gebruikt. En gezien we op die rug gaan zitten, is het wel fijn dat we die rug op de juiste manier trainen.

En daar komt nu juist de crux: dat ruggebruik ontstaat niet door van voor dingen te regelen.

Ruggebruik ontstaat niet door van voor dingen te regelen.

Wat dan wel?

Correct ruggebruik ontstaat door correct rijden. Een juist tempo (dus niet te hard!), goed aan de hulpen, correcte overgangen en tempowisselingen en vraagt vanuit de ruiter een goede houding & zit en mee verende hand. Natuurlijk is het belangrijk dat het paard gezond is en juist passend zadel heeft. Uiteindelijk ontstaat de juiste aanleuning en daarmee dus dat droomplaatje vanzelf

Het klinkt makkelijker dan het is…